De levensloopregeling bestaat alweer een tijdje, sinds 2006 om precies te zijn. In het eerste jaar werd er nog wel aardig ingelegd, maar daarna ging het alleen maar bergafwaarts. Voor deelname aan de levensloopregeling moet je op de langere termijn denken, en mensen gaven tot nu toe toch vaak de voorkeur aan het eenvoudiger en op de korte termijn (vier jaar) gerichte spaarloon. In 2009 is daar verandering in gekomen: de inleg op levenslooprekeningen was vorig jaar maar liefst 10% hoger dan in 2008. Van € 823 miljoen naar € 908 miljoen, dat is fors. Ook werd er vorig jaar meer opgenomen: € 164 miljoen tegen € 121 miljoen het jaar ervoor. Het totale tegoed in levensloopregelingen stond eind 2009 op bijna € 3,3 miljard.Een verklaring voor deze cijfers van het Centrum voor de Verzekeringsstatistiek (CVS)? Nou ja, de discussie rondom de AOW-leeftijd kan er zeker toe hebben bijgedragen. Door middel van de levensloopregeling kun je immers eerder stoppen met werken, wat veel mensen ongetwijfeld aantrekt bij het vooruitzicht van werken tot hun 67e (of langer). Dat er meer opgenomen is kan misschien verklaard worden uit ontslagsituaties bij faillissement. Bij een faillissement van de werkgever moet het levenslooptegoed door de ex-werkgever uitgekeerd worden. Ook afkoop op eigen initiatief bij het einde van een dienstverband is bij levensloop een optie.